Wprowadzenie GMO do środowiska

Prawo polskie dotyczące bezpieczeństwa w związku z użyciem i wprowadzeniem GMO do środowiska jest na etapie kształtowania (por. rozdz. 14). W pustce legislacyjnej i przy wyraźnym braku koncepcji, natomiast wiedziony ideą dostosowania prawa krajowego do wymogów Unii Europejskiej, Sejm 30 lipca 1998 r. włączył do ustawy O ochronie i kształtowaniu środowiska artykuł 37a 7. Stanowi on, że: „Zamierzone uwolnienie genetycznie zmodyfikowanych organizmów do środowiska w celach eksperymentalnych lub wprowadzenie do obrotu produktu zawierającego organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającego się z takich organizmów albo ich części – wymaga zezwolenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa”. W dalszym ciągu przytoczonego artykułu:

– ustanowiono definicję „organizmów genetycznie zmodyfikowanych” (ust. 2)

– sformułowano zasady składania wniosków o wydanie zezwolenia (ust. 3)

– przyznano ministrowi kompetencję do ogłaszania wykazu produktów wprowadzonych do obrotu, o których mowa w ust. 1 (ust. 4)

– ustanowiono zasady uchylania wydanych zezwoleń (ust. 5)

– ustanowiono obowiązek podmiotu, który uzyskał zezwolenie, poinformo-wania ministra o każdym przypadku zwiększenia zagrożenia (ust. 6)

– ustanowiono obowiązek odpowiedniego oznakowania i opakowania pro-duktów (ust. 7)

– zobowiązano ministra do wydania trzech rozporządzeń wykonawczych.

Cytowany przepis budzi

Cytowany przepis budzi liczne zastrzeżenia i wątpliwości, zarówno meryto-ryczne jak i formalne. Przyjęte rozwiązania krytykowane są zgodnie zarówno przez prawników, jak i biotechnologów. Nieporozumieniem jest zamieszczenie artykułu 37a w rozdziale zatytułowanym: „Ochrona świata roślinnego i zwierzę-cego”. Wykładnia systemowa prowadzi do wniosku, że przepis ten służy wyłącznie ochronie roślin i zwierząt. Tymczasem w artykule 37a trzykrotnie mówi się o zagrożeniu „dla środowiska i zdrowia ludzi”. A zgodnie z definicją ustawową: „Środowiskiem /…/ jest ogół elementów przyrodniczych, w szczególności powierzchnia Ziemi tącznie z glebą, kopaliny, wody, powietrze, świat roślinny i zwierzęcy, a także krajobraz…”- (art. 1, ust. 2). Artykuł 37a powinien być zamieszczony w odrębnym rozdziale, tym bardziej że jego funkcją jest nie tylko ochrona środowiska, ale i zdrowia ludzi.

Artykuł 37a zredagowany jest w sposób sprzeczny z zasadami techniki legislacyjnej. Przede wszystkim zbyt wiele zagadnień zamieszczono w jednym artykule. Ponadto, przepisy kompetencyjne ministra „przemieszano” z przepisami o obowiązkach podmiotu dokonującego czynności, o których mowa w ust. 1.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>