UNESCO

UNESCO. Międzynarodowy Komitet Bioetyki UNESCO w maju 1997 r. podjął uchwałę stwierdzającą, że „klonowanie istot ludzkich w celu ich reprodukcji nie powinno być dozwolone”. Stanowisko to uzasadnione jest zarówno argumenta-mi biologicznymi (np. możliwość zaburzenia naturalnego doboru genetycznego) jak i etycznymi (instrumentalizacja istot ludzkich zagrażająca godności jednostki). Autorzy uchwały apelują do narodowych komitetów bioetyki o ścisłą współpracę w zakresie zabronienia „stosowania przekazu jądra komórki somatycznej w celu poczęcia dziecka”.

Konferencja Generalna UNESCO przyjęła 11 listopada 1997 r. Powszechną De-klarację o genomie ludzkim i prawach człowieka. U podstaw tego dokumentu leży założenie, że postęp w badaniach genetycznych może przynieść ludzkości ogromne korzyści, ale jednocześnie nowe zagrożenia dla dóbr i wartości powszechnie uznanych za wartości najwyższe. Celem Deklaracji jest ochrona przed:

– a) naruszeniem integralności gatunku ludzkiego,

– b) praktykami sprzecznymi z zasadą jednakowej godności i różnorodności wszystkich członków ludzkiej rodziny,

– c) nieuczciwym wykorzystywaniem rezultatów badań naukowych.

Deklaracja stanowi

Deklaracja stanowi, że żadne badania lub ich zastosowania dotyczące ludzkiego genomu, w szczególności w dziedzinach biologii, genetyki i medycyny nie mogą przeważać nad poszanowaniem praw człowieka, podstawowych wolności oraz godnością ludzką. „Praktyki sprzeczne z godnością człowieka, takie jak reprodukcyjne klonowanie istot ludzkich są niedopuszczalne”. Deklaracja wzywa państwa i organizacje międzynarodowe do podjęcia współpracy w celu identyfikacji takich praktyk oraz dla zagwarantowania poszanowania zasad w niej zawartych. Nie można oczywiście oczekiwać, że ONZ będzie odgrywać główną rolę w normatywnej re- gulacji poczynań uczonych i praktyków związanych z perspektywą klonowania. Funkcję tę przejmują organizacje wyspecjalizowane, czego przykładem jest Deklaracja UNESCO. Również Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przyjęła w 1997 r. rezolucję stanowiącą, że „klonowanie ludzi dla celów ich replikacji nie może być zaakceptowane, gdyż narusza integralnośćjednostki ludzkiej”.

Szczególna rola w ustalaniu reguł postępowania w sferze klonowania przy-padnie z pewnością organizacjom pozarządowym (NGO). Na podstawie opinii profesjonalistów ustanowią one, oparte na solidnej wiedzy naukowej i – miejmy nadzieję – na akceptowanych powszechnie regułach etycznych, standardy postępowania adresowane do specjalistów. Na razie jest to kwestia przyszłości, choć zapewne niezbyt odległej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>