Różnicowanie się utkania

Bardzo istotne dla naszych rozważań są wyniki badań nad indukcją wykonanych in vitro, w warunkach hodowli tkankowej. Płynne środowisko, w którym znajdują się tkanki zarodkowe, musi posiadać odpowiedni skład i własności fizyko-chemiczne umożliwiające wzrost i dzielenie się komórek, a zarazem samo nie może indukować różnicowania się umieszczonych w nim eksplantatów. Dopiero w takich specjalnych, ściśle kontrolowanych warunkach można badać wzajemne oddziaływanie różnych rodzajów komórek pobranych z zarodka.

Różnicowanie się utkania charakterystycznego dla takich narządów, jak nerka, trzustka, ślinianki czy tarczyca, jest uwarunkowane wzajemnym oddziaływaniem mezenchymy i nabłonka obecnych w tej okolicy zarodka, w której powstaną zawiązki tych narządów. W warunkach hodowli in vitro sam nabłonek nie różnicuje się. To samo dotyczy eksplantatów z mezenchymy. Dyferencjacja występuje tu dopiero w układzie składającym się ze skupienia komórek odpowiedniego nabłonka zarodkowego i przylegającej do niego dostatecznie dużej ilości komórek mezenchymy.

Instruktywnych przykładów tego rodzaju indukcji in vitro dostarczają badania Grobsteina i współpr. Wykazali oni, że w warunkach hodowli tkanek gruczołowe utkanie trzustki rozwija się z nie zróżnicowanego nabłonka pod działaniem mezenchymy, a czynnik powodujący to różnicowanie przechodzi przez pory filtru o grubości 20 !i, nie przepuszczającego elementów komórkowych, lecz przepuszczalnego

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>