Przysadka mózgowa

Również charakter chemiczny i sposób działania poszczególnych hormonów są bardzo rozmaite. Wszystkim hormonom natomiast wspólne jest to, że służą do zapewnienia sprawnego funkcjonowania organizmu jako całości i umożliwiają mu przystosowanie się do zmian środowiska zewnętrznego i wewnętrznego.

Przysadka mózgowa leży w siodełku tureckim i jest oddzielona od mózgu oponą Ryc. 236. Schemat uldadu wydzielania we- mózgową (ryc. 237). Przysadka składa się wnętrznego (wg Winchestera), z części gruczołowej i części nerwowej.

Część gruczołowa przysadki nazywana jest również płatem przednim i pochodzi z ektodermy. Część nerwowa natomiast tworzy płat tylny. Przysadka wydziela szereg hormonów o charakterze polipeptydów lub białek. Niektóre z nich oddziałują bezpośrednio na narządy wykonawcze (jak np. hormon wzrostowy na chrząstki nasad kości długich), większość jednak działa za pośrednictwem innych gruczołów dokrewnych. Hormony przysadki, działające na i poprzez inne gruczoły wewnątrz-wydzielnicze, to tzw. hormony tropowe stymulujące tarczycę, korę nadnerczy i gruczoły płciowe. Widzimy więc, że przysadka mózgowa zajmuje nadrzędne, kierownicze stanowisko w układzie wydzielania wewnętrznego (ryc. 238).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>