Pogląd o tkankowej swoistości

Na podstawie tych danych wysunięto przypuszczenie, że bufy określają loci genów aktywnych w danym stadium rozwoju. Pogląd ten zyskał potwierdzenie zarówno ze strony genetyków, jak i biochemików. Wykazano bowiem, że w czasie tworzenia się buf ilość DNA w jądrze nie ulega zmianie, pojawia się natomiast dużo RNA i pewnych białek jądrowych. RNA jest syntetyzowany na powierzchni chromosomu w miejscu występowania buf. Łączy się tu z białkiem, lub też białko to powstaje w bezpośrednim sąsiedztwie. Transport RNA do cytoplazmy odbywa się w obrębie jądra w połączeniu z białkiem, które jednak przez błonę jądrową nie przechodzi. RNA natomiast przedostaje się do cytoplazmy przenosząc genetyczne informacje z genów zaktywizowanych w danym stadium rozwoju. Beermann przypuszcza na podstawie interpretacji obrazów uzyskanych za pomocą mikroskopu elektronowego, że białko transportujące RNA w obrębie jądra funkcjonuje wielokrotnie, dostarczając do błony jądrowej coraz nowe porcje kwasu rybonukleinowego.

Jeżeli pogląd o tkankowej swoistości buf jest prawdziwy, to mutacje umiejscowionych w nich genów powinny ujawnić się tylko w danym typie komórek. Tak właśnie jest u larw dwóch gatunków ochotka (Chironomus). Fenotypowo mutacja ta polega na braku zdolności do produkcji ziarnistej wydzieliny przez pewne komórki ślinianki

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>