Pleksiglas

dla makrocząsteczek (ryc. 199). Indukcja w takim systemie występuje, gdy mezenchy- ma oddziałuje co najmniej przez 30 godz., a różnicowanie nabłonka, raz rozpoczęte, nie wymaga już dalszego jej działania. W opisanym doświadczeniu induktor nie musi być swoisty. Każda niemal mezenchyma zarodkowa, a nawet mezenchyma obco- gatunkowa wywołuje różnicowanie się gruczołowego nabłonka trzustki. Inaczej jest w przypadku nabłonka, z którego powstaje gruczołowe utkanie ślinianki. Dla rozpoczęcia różnicowania tego nabłonka konieczne jest oddziaływanie specyficznej mezenchymy pobranej z okolicy przyszłego zawiązka tego gruczołu.

W przypadku różnicowania się nabłonka gruczołowego trzustki mamy do czynienia z indukcją tylko ze strony mezenchymy. Natomiast nabłonek gruczołowy nie indukuje różnicowania w tej mezenchymie. Często jednak oddziaływanie indukujące jest wzajemne. Zawiązek nerki u ssaków powstaje w wyniku oddziaływania na mezenchymę nabłonkowego zawiązka moczowodu, a ściślej jego końca rosnącego w kierunku przyszłej nerki.

Równocześnie mezenchyma nefrogenna indukuje różnicowanie się całego systemu zbiorczych kanałów w zawiązku moczowodu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>