Oksytocyna

pomocą prądu cytoplazmatycznego poprzez aksony komórek neurosekrecyjnych do ich zakończeń. Aksony te tworzą tzw. szlak podwzgórzowo-przysadkowy, którego zakończenia znajdują się w tylnym płacie przysadki mózgowej (ryc. 234, 247). Tylny płat przysadki powstaje w rozwoju embrionalnym jako wypuklenie podwzgórza – ma więc pochodzenie neuroektodermalne, podobnie jak cały układ nerwowy. Właśnie w tylnym płacie przysadki, gdzie znajdują się zakończenia szlaku podwzgórzowo-przysadkowego, gromadzona i przechowywana jest wydzielina, zawierająca wyżej wspomniane hormony. W razie potrzeby uwalniane są one do krwiobiegu, za pomocą którego docierają do narządów wykonawczych, w tym wypadku nerek i macicy. Widzimy więc, że typowe neurohormony, jakimi są wazopresyna i oksytocyna, spełniają warunki definicji hormonu.

W przeciwieństwie do właściwych neurohormonów, omówionych powyżej, acety-locholina, noradrenalina i inne przekaźniki synaptyczne nie są wydzielane do krwi i działają tylko miejscowo. Dlatego też słuszniejsza jest dla nich nazwa substancji n eur o hum oralnych.

Omawiając neurosekrecję doszliśmy do drugiego z kolei najważniejszego układu integracji organizmów wielokomórkowych, a mianowicie wspomnianego już wyżej układu hormonalnego. Widzimy jednak, że obu tych układów nie tylko nie można całkiem oddzielić od siebie, ale przeciwnie, stanowią one jedną anatomiczną i funkcjo-nalną całość. Zobaczymy bowiem również, że nawet w przypadku hormonów wy-dzielanych przez gruczoły odległe od itkładu nerwowego i o rozwoju embrionalnym od niego niezależnym, istnieje czynnościowa łączność między nimi i układem nerwowym. Układ nerwowy sprawuje bowiem nadrzędną, kontrolującą funkcję w stosunku do całego układu hormonalnego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>