Odpowiednie znakowanie nukleotydów

Odpowiednie znakowanie nukleotydów promieniotwórczymi izotopami pozwoliło też wykryć przesuwanie się substancji tworzącej boczne pętle. Sugeruje się pogląd, że nić DNA jakby odwija się z chromomeru, wytwarza pętlę boczną, wzdłuż której przesuwa się i z powrotem ulega zwinięciu na osi chromosomu. Znając z obserwacji szybkość tego ruchu, długość drogi wzdłuż pętli i czas występowania owych pętli

(czas przesuwania się DNA) można było określić ogólną długość rozwiniętej nici DNA. Okazała się ona nadspodziewanie duża, ok. 12 m. Innymi słowy, w jednym dla haploidalnego zestawu chromosomów jądrze komórki traszki mamy do czynienia z informacją genetyczną zakodowaną w sekwencji czterech rodzajów nukleotydów

(wg Callana, Lloyda i Galla, z W. Beer- manna). z tworzących liniowy zapis o łącznej długości 12 m. Dla innych kręgowców liczby te są nieco odmienne, lecz rząd wielkości pozostaje ten sam, łączna długość linijnie ułożonych nukleotydów wyraża się w metrach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>