Jakość życia

Przeciętna długość życia w Polsce (niezależnie od płci) wynosi 71 lat. W krajach Unii Europejskiej ok. 77 lat. Według fizjologów nasz organizm mógłby pracować 120 lat. Najczęstszym komentarzem do ewentualnej długowieczności, szczególnie ze strony ludzi starszych, jest pytanie o jakość życia w podeszłym wieku. Żartobliwie, choć z pewną goryczą, czasem stwierdza się, że „dobry Pan Bóg był już zmęczony gdy stworzył starość”. Niestety, mimo że weszliśmy w następne tysiąclecie, ciągle jeszcze nie znaleźliśmy antidotum na dolegliwości najczęściej występujące w „złotej jesieni”. Co prawda w 1998 r. eksperci OECD utworzyli specjalną grupę do spraw „inżynieria genetyczna a jakość życia”, jednakże zagadnienie to było równie trudne setki lat temu, jak i współcześnie. Dzięki temu o do-legliwościach, jak i o środkach zaradczych, można mówić zarówno w kategoriach tak modnej obecnie inżynierii genetycznej, jak również w odniesieniu do… medycyny ludowej. Zgodnie z tradycjami i kulturą Dalekiego Wschodu (Chiny i Japonia) zasadnicze znaczenie dla zachowania witalności w wieku podeszłym mają medytacje transcendentalne, techniki głębokiego oddechu, systematyczne głodówki, czy też ćwiczenia fizyczne połączone z filozofią. Bardzo modne stały też produkty naturalne, takie jak korzeń żeń-szenia czy zielona herbata. Współczesne badania statystyczne, wśród osób regularnie stosujących techniki i metody zachowania dobrej witalności lub konsumujących określone specyfiki, potwierdzają ich korzystne efekty. Również badania analityczne wspomnianych preparatów wykazują obecność metabolitów o dużym znaczeniu farmakologicznym.

Jednakże współcześnie największe znaczenie przykłada się do żywności i jej składu, a szczególnie do „żywności funkcjonalnej”, czyli wzbogaconej w określo- ne mikroskładniki, odpowiedzialne za odpowiednie funkcje w organizmie. Zro-zumiale, że wszystkie komponenty wpływające na jakość naszego pożywienia mogą wywierać zarówno dobry, jak i zły wpływ. Dlatego niezmiernie istotna jest definicja „zdrowej” żywności i „bezpieczeństwa” żywnościowego. Zgodnie z definicją Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO): zdrowa dla organizmu człowieka jest tylko ta żywność (o takim składzie), która nie staje się przyczyną chorób. Natomiast bezpieczeństwo żywnościowe to zagwarantowanie odpowiedniej dostępności żywności, trwałości i niezawodności dostaw. Szczęśliwie, ani w Polsce ani w krajach ościennych nie ma obecnie zagrożenia bezpieczeństwa żywnościowego. Natomiast problem ten dotyczy prawie miliarda ludzi, którzy cierpią na chroniczne niedożywienie, czy też brak zasadniczych składników pokarmowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>