Błonka

Holtfreter zwrócił ponadto uwagę, że zarodki płazów pokryte są elastyczną błonką powierzchniową („surface coat”). Błonka ta zespala ze sobą wszystkie komórki zarodka, dzięki czemu ruchy morfogenetyczne, zachodzące niezależnie

od siebie, ulegają w pewnym stopniu zintegrowaniu. Wzajemne powiązanie komórek umożliwia także bierne przesuwanie tych rejonów, w obrębie których ruchy morfogenetyczne nie zachodzą.

Nie we wszystkich przypadkach mechanizm ruchów morfogenetycznych jest zrozumiały w tym samym stopniu co u płazów. Wydaje się jednak, że czynnikiem, który odgrywa tutaj niemałą rolę są zmiany we wzajemnej adhezji niektórych komórek. Na podstawie obserwacji, że zarodki jeżowców pokryte są również powierzchniową błoną hialinową, Gustavson i Wolpert wysunęli przypuszczenie, iż zmiany kształtu komórek mogą zależeć z jednej strony od powierzchni przylegania komórek do siebie {kohezji), a z drugiej – od powierzchni ich styku z błoną powierzchniową {adhezji). Jeśli po-wierzchnia styku z błoną powierzchniową wzrasta, a powierzchnia przylegania do siebie komórek maleje, wówczas komórki przekształcają się w nabłonek płaski i następuje ekspansja. Odwrotnie, zmniejszenie styku z błoną powierzchniową i jednoczesny wzrost powierzchni przylegania komórek do siebie

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>